| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Antoni Karol Adamowicz (także Karol Fürgang) |
| Urodzenie | 22 sierpnia 1914, Kraków |
| Zgon | 11 maja 1998 |
| Zawód | prawnik; urzędnik samorządowy i państwowy |
| Wykształcenie | |
| Szkoła | III Gimnazjum im. Króla Jana Sobieskiego w Krakowie (matura 1932) |
| Uczelnia | Wydział Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego (studia do 1936), aplikacja adwokacka |
| Rodzina | |
| Rodzice | Michał (Mojżesz) Fürgang (ur. 1880) i Eugenia Reich |
| Najważniejsze funkcje | |
| Administracja Wrocławia | naczelnik Urzędu Kontroli; zastępca dyrektora Biura Prezydialnego; dyrektor Gabinetu (1947) |
| Państwowe | dyrektor Biura Pełnomocnika Rządu ds. Targów Poznańskich (1954-); Pełnomocnik Rządu w Ministerstwie Handlu Zagranicznego (1954–1955); wiceprezes (1955–1958) i prezes (1958–1971) Polskiej Izby Handlu Zagranicznego |
| Pochówek | |
| Cmentarz | Powązki Wojskowe, Warszawa (kwatera BII28-14-22) |
Antoni Karol Adamowicz, znany także jako Karol Fürgang, był prawnikiem i urzędnikiem państwowym. Urodził się 22 sierpnia 1914 roku w Krakowie i ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się w rodzinie Michała (Mojżesza) Fürganga, inżyniera kolejowego, oraz Eugenii Reich. W 1932 roku ukończył III Gimnazjum im. Króla Jana Sobieskiego w Krakowie. Następnie studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim do 1936 roku i zdał aplikację adwokacką.
Przed wybuchem wojny pracował i kształcił się w zawodzie prawniczym. Okres studiów i aplikacji przygotował go do późniejszej pracy administracyjnej po 1945 roku.
Okres wojenny i udział w powstaniu
Na początku września 1939 roku ewakuował się do Kowla, a potem udał się do Lwowa. W latach 1939–1943 pełnił różne funkcje w tym mieście, m.in. kierował sklepem (1939–1940), pracował w Wydziale Ochrony Zdrowia Rejonu Armii Czerwonej oraz był pracownikiem obsługi i sanitariuszem w szpitalu przy gminie żydowskiej w latach 1941–1943. Przeniósł się do Warszawy w 1943 roku i wziął udział w powstaniu warszawskim w 1944 roku, po czym trafił do obozu koncentracyjnego KL Leitmeritz (1944–1945).
Działalność zawodowa po wojnie
Po zakończeniu wojny osiedlił się we Wrocławiu i został zatrudniony w Zarządzie Miejskim. Pełnił tam funkcje naczelnego Urzędu Kontroli, zastępcy dyrektora Biura Prezydialnego oraz dyrektora Gabinetu w Prezydium Rady Miasta od 1947 roku. W tym czasie działał politycznie; był członkiem Polskiej Partii Socjalistycznej od 1945 roku, później wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, współredagował lokalną gazetę i wykładał w szkole milicyjnej.
W latach 1954–1971 zajmował stanowiska w administracji i handlu zagranicznym. Był dyrektorem Biura Pełnomocnika Rządu ds. Targów Poznańskich od 1954 roku, następnie pełnił funkcję Pełnomocnika Rządu w Ministerstwie Handlu Zagranicznego w latach 1954–1955. W 1955 roku objął stanowisko wiceprezesa Polskiej Izby Handlu Zagranicznego, a od 1958 do 1971 roku był jej prezesem. Ostatnim znanym miejscem pochówku jest cmentarz Powązki Wojskowe w Warszawie, kwatera BII28-14-22.