| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Stanisława Abłamowicz-Meyerowa |
| Urodzenie | 10 czerwca 1876, Kraków |
| Zgon | 14 stycznia 1948, Kraków |
| Zawód | pianistka, pedagog |
| Wykształcenie | |
| Konserwatorium | Konserwatorium Towarzystwa Muzycznego w Krakowie (1894) |
| Nauczyciele | B. M. Domaniewski, W. Żeleński; lekcje prywatne u J. Lalewicza; teoria u F. Nowowiejskiego |
| Kariera | |
| Brodów | prowadziła Towarzystwo i szkołę muzyczną (od 1897) |
| Kraków | klasa fortepianu w Instytucie Muzycznym (1914–1929); profesor Państwowej Szkoły Umuzykalniającej |
| Rodzina i pochówek | |
| Małżonek | Ignacy Edward Meyer |
| Wnuk | Krzysztof Meyer |
| Pochówek | Cmentarz Rakowicki, Kraków |
| Odznaczenia | |
| 1947 | Złoty Krzyż Zasługi |
Stanisława Abłamowicz-Meyerowa była pianistką i nauczycielką muzyki, której działalność łączyła pracę koncertową z pracą pedagogiczną. Zdobyte wykształcenie w krakowskim konserwatorium umożliwiło jej prowadzenie szkół muzycznych i klas fortepianu.
Życiorys i wykształcenie
Urodziła się 10 czerwca 1876 roku w Krakowie jako córka Stanisława i Marii z Matuszewiczów. Wychowywała się wraz z sześciorgiem rodzeństwa: Marią, Piotrem, Tadeuszem, Adamem, Włodzimierzem i Witoldem. Początkową naukę fortepianu prowadził jej ojciec, a następnie kształciła się w Konserwatorium Towarzystwa Muzycznego w Krakowie, które ukończyła w 1894 roku.
W programie konserwatorium uczyła się w klasie fortepianu u Bolesława M. Domaniewskiego i Władysława Żeleńskiego. Dodatkowo pobierała prywatne lekcje gry u Jerzego Lalewicza oraz zajęcia z teorii u Feliksa Nowowiejskiego.
Kariera muzyczna i praca pedagogiczna
Po ślubie z Ignacym Edwardem Meyerem przeniosła się do Brodów, gdzie od 1897 roku prowadziła Towarzystwo i szkołę muzyczną. Mąż pracował w tamtejszym Państwowym Liceum i Gimnazjum im. Józefa Korzeniowskiego w latach 1898–1909, a działalność Stanisławy koncentrowała się na kształceniu młodych pianistów.
W 1909 roku para powróciła do Krakowa, gdzie Stanisława angażowała się w koncerty. W latach 1914–1929 prowadziła klasę fortepianu w działającym wówczas Instytucie Muzycznym w Krakowie. Była także profesorem w Państwowej Szkole Umuzykalniającej w mieście.
Odznaczenia i pochówek
W 1947 roku została uhonorowana Złotym Krzyżem Zasługi za zasługi w działalności muzycznej. Zmarła 14 stycznia 1948 roku w Krakowie i została pochowana na Cmentarzu Rakowickim.
