| Dane osobowe | |
|---|---|
| Pełne nazwisko | Miriam Akavia (ur. Matylda Weinfeld) |
| Imię w hebrajsku | מרים עקביא |
| Urodzenie | 20 listopada 1927, Kraków |
| Zgon | 16 stycznia 2015, Tel Awiw |
| Zawód | pisarka, tłumaczka |
| Wykształcenie | dyplomowana pielęgniarka; studiowała literaturę i historię na Uniwersytecie Tel Awiwu |
| Funkcje | honorowa przewodnicząca Towarzystwa Izrael–Polska; attaché kulturalna w Budapeszcie i Sztokholmie |
| Wybrane odznaczenia | Krzyż Komandorski Orderu Zasługi RP (2007); Medal „Zasłużony dla Tolerancji” (2000); Nagroda Jad Waszem (1978) |
| Pochówek | Cmentarz w Nataf (18 stycznia 2015) |
| Wybrane publikacje po polsku | |
| Jesień młodości (1989) Moja winnica (1990) Cena (1992) Galia i Miklosz: zerwanie stosunków (1992, tłum. z niem.) Urojenia (2000) Moje powroty (2005) | |
Miriam Akavia była izraelską pisarką i tłumaczką, znaną także jako ocalona z Holokaustu i działaczka na rzecz stosunków polsko‑izraelskich.
Życiorys i droga do Izraela
Urodziła się w zasymilowanej rodzinie żydowskiej w Krakowie jako córka Hirsza Weinfelda i Broni z domu Plessner. Podczas II wojny światowej przeszła przez krakowskie getto, obóz w Płaszowie, KL Auschwitz i Bergen‑Belsen. Ocalała dzięki interwencji Szwedzkiego Czerwonego Krzyża.
W 1946 roku przedostała się przez Szwecję do Palestyny. W Izraelu zdobyła dyplom pielęgniarski, studiowała literaturę i historię na Uniwersytecie Tel Awiwu oraz pełniła funkcję attaché kulturalnego w przedstawicielstwach Izraela w Budapeszcie i Sztokholmie.
Aktywność społeczna i wyróżnienia
Pełniła funkcję honorowej przewodniczącej Towarzystwa Izrael–Polska i jako przewodnicząca organizowała spotkania młodzieży z Polski i Izraela. Działała na rzecz przełamywania stereotypów między Polakami a Żydami.
Za pracę na rzecz zbliżenia polsko‑izraelskiego otrzymała w 2007 roku Krzyż Komandorski Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej. W 2000 roku została odznaczona Medalem „Zasłużony dla Tolerancji”, a w 1978 uhonorowano ją Nagrodą Jad Waszem. Współpracowała z redakcją antyrasistowskiego magazynu „Nigdy Więcej”. Jej archiwalia przechowywane są częściowo w toruńskim Archiwum Emigracji.
Twórczość i tłumaczenia
Debiutowała w 1975 roku i pisała przede wszystkim o dzieciństwie, Holokauście oraz doświadczeniach wojennych. Pisała po hebrajsku opisy polskiego krajobrazu i wspomnienia z okresu przedwojennego i wojennego.
Przekładała literaturę polską na hebrajski oraz hebrajską na polski. Jej książki ukazały się w wielu językach, między innymi po angielsku, niemiecku, duńsku, francusku i węgiersku. Po polsku opublikowano m.in. „Jesień młodości”, „Moja winnica”, „Cena” i „Moje powroty”.
